coronovirus -precautions


Ποιος έχει διαβάσει το νέο νομοσχέδιο για τα ζώα συντροφιάς;

Από την Κλέα Μοριανού

 

Ελάχιστοι. Κι όμως όλοι έχουν άποψη για το αν είναι καλό ή κακό.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα δελτίο τύπου  και μια μικρή παρουσίαση του νέου νομοσχεδίου για τα ζώα συντροφιάς. Αμέσως τα ΜΜΕ κατακλύστηκαν από ενθουσιώδη άρθρα και απόψεις. Θέλησα κι εγώ να γράψω για το ζήτημα και ζήτησα (το αυτονόητο),  να διαβάσω το εν λόγω νομοσχέδιο. Έκπληκτη συνειδητοποίησα ότι ΔΕΝ είχε κυκλοφορήσει. Κανείς δεν ήξερε, κανείς δεν το είχε διαβάσει και όμως όλοι είχαν να πουν πόσο καλό (και ελάχιστοι πόσο κακό) είναι.

Με ζώσανε τα φίδια καθώς από το 2003 έχουν κυκλοφορήσει δεκάδες σχέδια νόμου, το ένα χειρότερο από το άλλο. Κάθε φορά τρέχουμε να τα σταματήσουμε πριν αλλάξει ο νόμος, πάντα προς το χειρότερο.

Μελέτησα το λίγο υλικό που είχα στα χέρια μου, τις δέκα μεγάλες τομές του νέου νόμου:

1.  Οι “Πέντε Ελευθερίες των Ζώων”
2. Η Ελλάδα αποκτά Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς
3. Ηλεκτρονικό βιβλιάριο & ψηφιακό ιατρικό ιστορικό του ζώου
4. Αναπαραγωγή με κανόνες
5. Διεύρυνση της έννοιας της κακοποίησης ζώου
6. Πρόγραμμα «Άργος» – πόροι & υποχρεώσεις Δήμων
7. Στήριξη και κίνητρα στους πολίτες – ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς
8. Πλαίσιο Εποπτείας: Ειδική Επιτροπή Παρακολούθησης & Δείκτες Απόδοσης
9.  Εκπαίδευση & Ενημέρωση
10. Εθνική Γραμμή Καταγγελιών

διαφήμιση

Η πρώτη «τομή» αυτονόητη, θεσπίστηκε στην Αγγλία το 1965, και συμπεριλαμβάνεται, ουσιαστικά, στον ελληνικό νόμο από το 2003. Δεν αρκεί όμως να αναγνωρίζονται οι πέντε ελευθερίες αλλά θα έπρεπε και να αντικατοπτρίζονται από το σύνολο των άρθρων του νόμου -και όχι μόνο για τους σκύλους αλλά για όλα τα ζώα ή έστω για όλα  τα άλλα ζώα συντροφιάς (τις πολυπληθέστερες γάτες, τα τρωκτικά, τα πτηνά, τα ψάρια).

Από τις υπόλοιπες εννέα «τομές», μια αναφέρεται σε στήριξη και σε κίνητρα προς τους κηδεμόνες και μια σε εκπαίδευση και ενημέρωση (στην οποία, αξιοπερίεργο, δεν συμπεριλαμβάνονται τα παιδιά και οι πολίτες).

Οι υπόλοιπες επτά τομές ασχολούνται με κανόνες, αστυνόμευση, γραφειοκρατία. Φοβάμαι ότι και πάλι ξεκινάμε από λάθος βάση και νοοτροπία. Δεν είναι ένας τιμωρητικός νόμος αυτό που χρειάζεται η χώρα μας αλλά ένας νόμος που θα επιβραβεύει την φιλοζωία και την «καλή διαγωγή» των πολιτών, κηδεμόνων και φιλόζωων εθελοντών, και θα έχει ως κύριο μέλημα την ευζωία των ζώων, αδέσποτων και δεσποζόμενων.

Και πάλι μένω με την απορία. Σε άλλες χώρες με μεγαλύτερη παράδοση στην φιλοζωία υπάρχουν πετυχημένοι νόμοι για την προστασία και ευζωία των ζώων, που έχουν δοκιμαστεί και έχουν αντέξει στην πάροδο του χρόνου.

Γιατί δεν μεταφράζουμε έναν από αυτούς και πάνω εκεί να κάνουμε τις τροποποιήσεις και τις προσαρμογές που χρειάζονται ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει στην ελληνική πραγματικότητα;

 

 

Σχολιαστε